طبق ماده ۱۱۰۷ ( اصلاحی ۱۳۸۱/۸/۱۹ ) قانون مدنی – نفقه عبارت است ازهمه نیازهای متعارف ومتناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن ، البسه ، غذا ، اثاث منزل و هزینه های درمانی وبهداشتی وخادم درصورت عادت یااحتیاج به واسطه نقصان یامرض . و مطابق ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی در عقد دائم نفقه زن به عهده شوهر است.
بنابراین در عقد ازدواج موقت شوهر ملزم به پرداخت نفقه نیست ، مگر اینکه در عقد پرداخت نفقه شرط شده باشد. استحقاق زن در مطالبه ی نفقه منوط به تمکین است یعنی زن زمانی میتواند از شوهر تقاضای نفقه کند که تمکین کند .
تمکین زوجه به چه معناست؟
تمکین زوجه عبارت از برآوردن نیازهای شوهر و اجابت کردن خواستههای مشروع وی. بنابراین زنی که بدون دلیل موجه از تمکین همسرش خودداری کند، ناشزه نامیده میشود.
ترک منزل مشترک بدون اذن و رضایت شوهر یکی از مصادیق عدم تمکین است که در صورت احراز مرد میتواند از پرداخت نفقه زوجه خودداری کند.
در صورتی که زنی ناشزه باشد ، شوهر الزامی بر پرداخت نفقه ندارد و حتی میتواند با اجازه ی دادگاه تقاضای ازدواج مجدد نماید.
علاوه بر زوجه ، نفقه به چه کسانی تعلق میگیرد ؟
طبق ماده ۱۹۹۹ قانون مدنی، پرداخت و تامین نفقه اولاد به عهده پدر است و در صورتی که پدر فوت کرده باشد یا قادر به پرداخت نفقه فرزندان نباشد، پرداخت نفقه بر عهده پدربزرگ خواهد بود و در صورتی که جد پدری هم زنده نباشد یا نتواند نفقه بپردازد، تامین هزینهها بر عهده مادر خواهد بود همچنین در صورتی که مادر هم نباشد یا خودش مشکلات معیشتی داشته باشد، تامین هزینهها بر عهده اجداد پدری و اجداد مادر یعنی مادربزرگ پدری یا مادربزرگ مادری خواهد بود.
قانونا سن معینى براى نفقه فرزندان در نظر گرفته نشده است و عرفاً تا زمانیکه اولاد داراى شغل و درآمد مشخصی نباشند، پدر نسبت به پرداخت نفقه مسئولیت دارد.
پسران تا ۱۸ سالگی و تا زمانی که در خانه پدر خود تحصیل میکنند، حتی در صورت جدا نشدن پدر و مادر از هم میتوانند دادخواست نفقه فرزند ارائه کنند؛ اما پس از ۱۸ سالگی و با اتمام تحصیل دیگر پدر وظیفهای برای پرداخت نفقه او نخواهد داشت.
دختران نیز تا زمانی که ازدواج نکرده اند و شغل و درآمدی ندارند میتوانند تقاضای نفقه گذشته داشته باشند، لیکن اگر دختری ازدواج کند و پس از آن طلاق بگیرد دادگاه دیگر به شکایت او برای نفقه گذشته رای مثبتی نمیدهد.
طبق ماده ۱۱۰۷ ( اصلاحی ۱۳۸۱/۸/۱۹ ) قانون مدنی – نفقه عبارت است ازهمه نیازهای متعارف ومتناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن ، البسه ، غذا ، اثاث منزل و هزینه های درمانی وبهداشتی وخادم درصورت عادت یااحتیاج به واسطه نقصان یامرض . و مطابق ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی در عقد دائم نفقه زن به عهده شوهر است.
بنابراین در عقد ازدواج موقت شوهر ملزم به پرداخت نفقه نیست ، مگر اینکه در عقد پرداخت نفقه شرط شده باشد. استحقاق زن در مطالبه ی نفقه منوط به تمکین است یعنی زن زمانی میتواند از شوهر تقاضای نفقه کند که تمکین کند .
تمکین زوجه به چه معناست؟
تمکین زوجه عبارت از برآوردن نیازهای شوهر و اجابت کردن خواستههای مشروع وی. بنابراین زنی که بدون دلیل موجه از تمکین همسرش خودداری کند، ناشزه نامیده میشود.
ترک منزل مشترک بدون اذن و رضایت شوهر یکی از مصادیق عدم تمکین است که در صورت احراز مرد میتواند از پرداخت نفقه زوجه خودداری کند.
در صورتی که زنی ناشزه باشد ، شوهر الزامی بر پرداخت نفقه ندارد و حتی میتواند با اجازه ی دادگاه تقاضای ازدواج مجدد نماید.
علاوه بر زوجه ، نفقه به چه کسانی تعلق میگیرد ؟
طبق ماده ۱۹۹۹ قانون مدنی، پرداخت و تامین نفقه اولاد به عهده پدر است و در صورتی که پدر فوت کرده باشد یا قادر به پرداخت نفقه فرزندان نباشد، پرداخت نفقه بر عهده پدربزرگ خواهد بود و در صورتی که جد پدری هم زنده نباشد یا نتواند نفقه بپردازد، تامین هزینهها بر عهده مادر خواهد بود همچنین در صورتی که مادر هم نباشد یا خودش مشکلات معیشتی داشته باشد، تامین هزینهها بر عهده اجداد پدری و اجداد مادر یعنی مادربزرگ پدری یا مادربزرگ مادری خواهد بود.
قانونا سن معینى براى نفقه فرزندان در نظر گرفته نشده است و عرفاً تا زمانیکه اولاد داراى شغل و درآمد مشخصی نباشند، پدر نسبت به پرداخت نفقه مسئولیت دارد.
پسران تا ۱۸ سالگی و تا زمانی که در خانه پدر خود تحصیل میکنند، حتی در صورت جدا نشدن پدر و مادر از هم میتوانند دادخواست نفقه فرزند ارائه کنند؛ اما پس از ۱۸ سالگی و با اتمام تحصیل دیگر پدر وظیفهای برای پرداخت نفقه او نخواهد داشت.
دختران نیز تا زمانی که ازدواج نکرده اند و شغل و درآمدی ندارند میتوانند تقاضای نفقه گذشته داشته باشند، لیکن اگر دختری ازدواج کند و پس از آن طلاق بگیرد دادگاه دیگر به شکایت او برای نفقه گذشته رای مثبتی نمیدهد