راه حل مهریه

 

ا

مقدمه :
آیا سنت ها و روشهای جاری در خواستگاری و مهریه عروسی و طلاق درست است؟
آیا هیچ انسانی در انتخاب همسر اشتباه نمیکند و حتما باید همه زندگی ها موفق باشد ؟
آیا زندگی موفق یعنی حتماً یکبار ازدواج کردن است؟
آیا اگر انسانی در انتخاب شریک زندگی اشتباه کرد باید تاوان آن تمام آینده اش باشد؟
آیا طلاق یعنی پایان انسانیت یعنی آتش زدن به زندگی دنیا؟
آیا تقاس انتخاب اشتباه همسر زندان است؟
آیا انسان دیگر ( فرزندان ) باید تاوان اشتباه و خودخواهی پدر و مادر را بدهند؟
آیا ما معنی عدالت را میدانیم؟

همه انسانها دوست دارند زندگی آرام و موفق و بی دردسر داشته باشند دوست دارند در آرامش و راحتی زندگی کنند همه ما میدانیم آگاهی در انتخاب درست ، دانستن شیوه های زندگی ، تاثیر خانواده و سطح فرهنگ بر زندگی ، گذشت ، مدیریت زندگی در شرایط بحرانی و اقتصادی و صدها عامل دیگر که خود نیازمند مقاله ای جداست در داشتن زندگی موفق و بالا بردن ضریب زندگی موفق به ما کمک کند.
بعضی مواقع در زندگی شرایطی پیش میاید که ما ندانسته کاری را که به نفع ما نیست به صلاح و خیر خود میدانیم و بر انجام آن اصرار میکنیم خدا به این صفت انسان در سوره نسا آیه 19 اینطور اشاره میکند:
اى کسانى که ايمان آورده‏ايد! براى شما حلال نيست که از زنان، از روى اکراه (و ايجاد ناراحتى براى آنها،) ارث ببريد! و آنان را تحت فشار قرار ندهيد که قسمتى از آنچه را به آنها داده‏ايد (از مهر)، تملک کنيد! مگر اينکه آنها عمل زشت آشکارى انجام دهند. و با آنان، بطور شايسته رفتار کنيد! و اگر از آنها، (بجهتى) کراهت داشتيد، (فوراً تصميم به جدايى نگيريد!) چه بسا چيزى خوشايند شما نباشد، و خداوند خير فراوانى در آن قرار مى‏دهد!

همانطور در سوره نور آیه 11 برای هرکسی از یک گناه و اشتباه سهمی قائل میشود :
مسلّماً کسانى که آن تهمت عظيم را عنوان کردند گروهى (متشکّل و توطئه‏گر) از شما بودند؛ امّا گمان نکنيد اين ماجرا براى شما بد است، بلکه خير شما در آن است؛ آنها هر کدام سهم خود را از اين گناهى که مرتکب شدند دارند؛ و از آنان کسى که بخش مهمّ آن را بر عهده داشت عذاب عظيمى براى اوست!
بعضی مواقع ممکن است شرایطی پیش بیاید که ما در یکی از مهمترین انتخابات زندگی که همسر است اشتباه کنیم ممکن است یک سال ، دو، سه یا ده سال از شروع یک زندگی بگذرد و ما به جایی برسیم که فکر کنیم در انتخاب اشتباه کردیم و تحمل ادامه زندگی با این انتخاب را نداشته باشیم و به طلاق اصرار کنیم و آن وقت به قول خداوند کریم در سوره نور « هر کدام سهم خود را از اين گناهى ( انتخاب ) که مرتکب شدند دارند و از آنان کسى که بخش مهم آن را بر عهده داشت عذاب عظيمى براى اوست »  . باید این نکته را بدانیم که همیشه در سر تا سر زندگی هر اشتباه یک تاوان به اندازه آن اشتباه دارد ما نمیتوانیم از نتیجه انتخاب فرار کنیم ولی عدالت این است که به اندازه اشتباه مجازات شویم شاید ما در رانندگی به موقع روغن در موتور ماشین نریزیم و بعد از مدتی کار کردن موتور ماشین بسوزد این تاوان بی دقتی ماست ولی شاید سر یک پیچ فرمان ماشین را به سمت دره بچرخانیم و از دره سقوط کنیم و بمیریم این تاوان این اشتباه است با اشتباه قبلی فرق میکند ما باید پاسخگوی انتخاب خود باشیم همانطور که کافران در روز قیامت طبق سوره فرقان آیه 28 میگویند :
اى واى بر من، کاش فلان (شخص گمراه) را دوست خود انتخاب نکرده بودم!
و طبق سوره بقره آیه 54 :
و زمانى را که موسى به قوم خود گفت: «اى قوم من! شما با انتخاب گوساله (براى پرستش) به خود ستم کرديد! پس توبه کنيد؛ و به سوى خالق خود باز گرديد! و خود را [=يکديگر را] به قتل برسانيد! اين کار، براى شما در پيشگاه پروردگارتان بهتر است.» سپس خداوند توبه شما را پذيرفت؛ زيرا که او توبه‏پذير و رحيم است.
اما مهمترین نکته که در این مقاله به آن می پردازیم این است که تاوان اشتباه در انتخاب همسر چقدر است؟
باید در زندگی هنگام طلاق زن و شوهر به اندازه سهم خود بازخواست شوند.

ابتدا معنی عدالت را از منظر قران کریم بررسی میکنیم به آیات شریفه زیر که در قران کریم خداوند عزوجل می فرماید توجه کنید :
سوره بقره آیه 233 :
مادران، فرزندان خود را دو سال تمام، شير مى‏دهند. (اين) براى کسى است که بخواهد دوران شيرخوارگى را تکميل کند. و بر آن کس که فرزند براى او متولّد شده [= پدر]، لازم است خوراک و پوشاک مادر را به طور شايسته (در مدت شير دادن بپردازد؛ حتى اگر طلاق گرفته باشد.) هيچ کس موظّف به بيش از مقدار توانايى خود نيست! نه مادر (به خاطر اختلاف با پدر) حق ضرر زدن به کودک را دارد، و نه پدر. و بر وارث او نيز لازم است اين کار را انجام دهد [= هزينه مادر را در دوران شيرخوارگى تأمين نمايد]. و اگر آن دو، با رضايت يکديگر و مشورت، بخواهند کودک را (زودتر) از شير بازگيرند، گناهى بر آنها نيست. و اگر (با عدم توانايى، يا عدم موافقت مادر) خواستيد دايه‏اى براى فرزندان خود بگيريد، گناهى بر شما نيست؛ به شرط اينکه حق گذشته مادر را به طور شايسته بپردازيد. و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و بدانيد خدا، به آنچه انجام مى‏دهيد، بيناست!
سوره بقره آیه 236 :
اگر زنان را قبل از آميزش‏جنسى يا تعيين مهر، (به عللى) طلاق دهيد، گناهى بر شما نيست. (و در اين موقع،) آنها را (با هديه‏اى مناسب،) بهره‏مند سازيد! آن کس که توانايى دارد، به اندازه تواناييش، و آن کس که تنگدست است، به اندازه خودش، هديه‏اى شايسته (که مناسب حال دهنده و گيرنده باشد) بدهد! و اين بر نيکوکاران، الزامى است.
سوره بقره آیه 286 :
خداوند هيچ کس را، جز به اندازه تواناييش، تکليف نمى‏کند. (انسان،) هر کار (نيکى) را انجام دهد، براى خود انجام داده؛ و هر کار (بدى) کند، به زيان خود کرده است. (مؤمنان مى‏گويند:) پروردگارا! اگر ما فراموش يا خطا کرديم، ما را مؤاخذه مکن! پروردگارا! تکليف سنگينى بر ما قرار مده، آن چنان که (به خاطر گناه و طغيان،) بر کسانى که پيش از ما بودند، قرار دادى! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداريم، بر ما مقرّر مدار! و آثار گناه را از ما بشوى! ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده! تو مولا و سرپرست مايى، پس ما را بر جمعيّت کافران، پيروز گردان!

سوره اعراف آیه 42 :
و کسانى که ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند -البته هيچ کس را جز به اندازه تواناييش تکليف نمى‏کنيم- آنها اهل بهشتند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند.
سوره مومنون آیه 62 :
و ما هيچ کس را جز به اندازه تواناييش تکليف نمى‏کنيم؛ و نزد ما کتابى است که (تمام اعمال بندگان را ثبت کرده و) بحق سخن مى‏گويد؛ و به آنان هيچ ستمى نمى‏شود.
سوره طلاق آیه 7 :
آنان که امکانات وسيعى دارند، بايد از امکانات وسيع خود انفاق کنند و آنها که تنگدستند، از آنچه که خدا به آنها داده انفاق نمايند؛ خداوند هيچ کس را جز به مقدار توانايى که به او داده تکليف نمى‏کند؛ خداوند بزودى بعد از سختيها آسانى قرار مى‏دهد!
نکته مشترک در تمام آیات شریف فوق این بود که خداوند رحمان می فرماید : هيچ کس موظّف به بيش از مقدار توانايى خود نيست .
عدالت از دیدگاه قران این نیست که به همه انسانها امکانات و توان برابر بدهیم یا برای انسانها جایگاه یکسان در نظر بگیریم بلکه طبق  این آیات عدالت در قران یعنی به هر کس به اندازه توانایی او بدهیم و برابر شرایط و توانایی از او انتظار داشته باشیم.که متاسفانه در سیستم مدیریتی کشور به هیچ عنوان رعایت نمیشود. پس عدالت این نیست که در مورد همه یکسان فکر کنیم .
تمام مشکلات در سیستم طلاق و جدایی و مهریه به همین شیوه برخورد نادرست به زندگی ها است چون از هر مرد و زن به اندازه توانایی و رفتارشان در زندگی بازخواست نمی شود . با یک مثال شروع میکنیم : دو تا زوج متفاوت با مهریه یکسان 500 سکه شروع به زندگی میکنند زوج اول پس از دو ماه ازدواج تصمیم به جدایی میگیرند و زوج دوم پس از 8 سال و به دنیا آوردن یک بچه تصمیم به جدایی میگیرند که در قانون فعلی مهریه هر دو یکسان محاسبه میشود در صورتی که زوج اول چون زودتر تصمیم به جدایی گرفته و فرزند نداشته اند امکان شروع زندگی مجدد برایشان آسانتر و راحتر است اما برای زوج دوم پس از گذشت مدت بیشتری و بالا رفتن سن امکان ازدواج مجدد و زندگی جدید سخت تر میشود.پس طبق قران « هيچ کس موظّف به بيش از مقدار توانايى خود نيست»  باید بین زندگی ها به نسبت سال ازدواج و فرزند و شرایط زندگی حتی مردی که زندگی مستاجری داشته با مردی که صاحب خانه بوده وبین زنی که شاغله و زنی که خانه داره تفاوت قائل شویم.
از آغاز خلقت زن و مرد برای دوام زندگی به یکدیگر احتیاج دارند چه از نظر روحی و جسمی و … طبق سوره بقره آیه 187:
آنها لباس شما هستند؛ و شما لباس آنها (هر دو زينت هم و سبب حفظ يکديگريد). خداوند مى‏دانست که شما به خود خيانت مى‏کرديد؛ (و اين کارِ ممنوع را انجام مى‏داديد؛) پس توبه شما را پذيرفت و شما را بخشيد.
زندگی از جایی شروع میشود که یک مرد برای ازدواج با یک زن پیش قدم می شود با توجه به سنت جاری که درخواست خواستگاری از طرف مرد مطرح میشود مرد به نسبت شناخت کم یا زیاد خود یا به هر دلیلی که صلاح میداند از یک زن تقاضای ازدواج می کند یعنی یک انتخاب می کند پس از این انتخاب مرد باید پاسخگوی انتخاب خود باشد چه انتخاب درست چه انتخاب نادرست پس از انتخاب همسر مرسوم بوده هدیه ای به اندازه توان مالی مرد به خانواده دختر میدادند ولی پس از گذشت زمان ، پرداخت این هدیه که امروزه به اسم مهریه شناخته میشود به خود زن صورت گرفت ولی ملاک توان مالی مرد از آن حذف شده و صرف چشم و هم چشمی خانواده ها ، مردها هم به قول خودشان به دلیل کم نیاوردن بین سایر خواستگاران و ازدواج به هر قیمتی با دختر مورد علاقه متعهد به پرداخت مهریه خارج از توان مالی خود میشوند و بعد از اختلاف و طلاق به دلیل نداشتن توان مالی در پرداخت مهریه و قانون جاری به زندان می افتند یا بعضاً زنها با استفاده از این قانون با اجرای عقد از مرد در طلب مهریه نوعی اخاذی میکنند یعنی نیت عقد با آن مرد طلب مهریه بوده نه ازدواج.
چون مرد پیش قدم در انتخاب زن و خواستگاری میشود باید جهت اثبات دوستی و عشق تعهدی به نام عقد نکاح و مهریه بدهد یعنی به طور حتمی نسبت به زن انتخاب کرده اثبات مسئولیت کند. تعهد وفاداری مرد به زن را داریم با پرداخت مهریه اما تعهد وفاداری زن به مرد را نداریم ، عادلانه نیست.در هر زندگی هم ممکن است زن یا مرد خیانت کنند اما زن با گرفتن مهریه جبران خیانت میکند اما در خیانت زن به مرد جبران خسارت نداریم بعضا به دلیل بالا بودن مهریه گرایش به ارتباطات غیرمتعارف دختر و پسر, افسردگی و اختلالات جنسی زیاد میشودو یا از دیگر پیامد منفی مهریه¬های سنگین این است که برخی زندگی¬ها علی‌رغم تمایل باطنی زن و شوهر به ادامة آن، همچنان در حالت کاملاً تصنعی ادامه می‌یابد.
در بعضی از زندگی ها پس از یک سال در بعضی پس از چند سال و در بعضی از زندگی ها پس از به دنیا آوردن چند فرزند زوج متوجه می شوند که دیگر قادربه ادامه زندگی با یکدیگر نمی باشند و بسته به زندگی های متفاوت مشکلات متفاوت به وجود می آید ولی آیا در مورد این همه زندگی های متفاوت چند سطر قانون که برای همه یکسان است کافی است؟ و در این مورد طبق ضوابط قران عدالت رعایت شده؟ هر زوج به نسبت تکلیف خود در زندگی پاسخگو هستند. جواب منفی است پس راهکار چیست؟؟
همانطور که ذکر شد باید برای عادلانه بودن جدایی زندگی هر زوج جداگانه بررسی شود یعنی بین زنی که چند ماه ازدواج کرده با یک زن که پس از 30 سال از زندگی طلاق میگیرند تفاوت باشد. باید بین یک زن که فرزند به دنیا نیاورده با یک زن که چند فرزند به دنیا آورده تفاوت باشد.باید بین یک زن که سهمی از زندگی را در بیرون از منزل مشغول به کار است و بچه اش را به مهد کودک می سپارد با زنی که خانه دار است و بچه را خود تربیت میکند تفاوت باشد؟
راهکار چیست؟
باید چه کنیم تا جدایی ها عادلانه باشد آیا میتوان به تناسب زندگی های متفاوت برای هر زوج قانون جدایی تصویب کرد مسلماً جواب منفی است یعنی ما نمیتوانیم برای هر زوج قانون جدا تصویب کنیم اما یک راهکار ساده است که در ریاضی از آن استفاده می شود همانطور که میدانید ما برای اندازه گرفتن خطوط از وسیله ای به نام خط کش استفاده میکنیم که یک وسیله است که به فواصلی به نام سانتی متر تقسیم شده و ما طول هر خط را با مقایسه با آن بدست می آوریم یا وسیله ای به نام نقاله که زاویه هر شکل را به تناسب آن زاویه به دست می آوریم. ما میتوانیم قوانینی تصویب کنیم که همانند خط کش زندگی زوجها را در آن قرار دهیم و ملاک عدالت را بدست بیاوریم و باعث جلوگیری از افزایش بی رویه و غیر منطقی مهریه شویم.چگونه؟
برای رعایت عدالت در جدایی زوجها ما در کل یک فاکتوری به نام پایه زندگی تعریف میکنیم. پایه زندگی چیست؟
برای تعریف پایه زندگی ما از فاکتور سال و اموال استفاده میکنیم یعنی اگر یک زوج از تاریخ ازدواج بیش از 60 سال زندگی کردند آنها آستانه زندگی موفق را رد کرده اند و زندگی آنها موفق تلقی میشود.یعنی پایه زندگی موفق 60 سال تعریف میشود و به ازای تولد هر فرزند 5 سال از پایه زندگی موفق کم میشود.یعنی پایه زندگی یک زوج با تولد یک بچه 55 سال با تولد دو تا بچه 50 سال و الی آخر کم میشود.
از تاریخی که زوج عقد نکاح میبندند عقد شراکت هم بین آنها بسته میشود یعنی در زندگی شریک هم محسوب میشوند. برای روشن شدن شراکت مثال میزنم یک مرد که در ابتدای زندگی مستاجر است با یک زن به مهر 14 سکه ازدواج میکند پس از گذشت 7 سال و تحمل سختی و پس انداز و صرفه جویی در امور زندگی زوجه صاحب خانه میشوند بعد به دلیل به وجود آمدن مشکل یا باز شدن پای زن دیگر تصمیم به طلاق میگیرند و مرد با دادن 14 سکه زن را طلاق می دهد که عادلانه نیست به دلیل اینکه هم سن زن بالا رفته و هم در صرفه جویی در هنگام زندگی و پس انداز شریک مرد بوده پس هنگام جدایی زن از تاریخ عقد تا تاریخ طلاق شریک مرد محسوب میشود و در تمام اموال که در این تاریخ مرد صاحب شده وخریده حق شراکت دارد و سهم میبرد.
اگر ما هنگام طلاق برای هر زندگی پایه زندگی را در نظر بگیریم و مهریه و مال واموال همسر را هنگام طلاق ضریبی از زندگی موفق قرار دهیم به عدالت نزدیکتر است و به نکات زیر هنگام زندگی و طلاق توجه کنیم.
مهریه در نظر گرفته شده برای زن هنگام طلاق به صورت نقدی نباید از تمام اموال مرد بیشتر باشد.
اگر مبلغ مهریه بیشتر از کل دارایی مرد باشد به نسبت محاسبه پایه زندگی به زن پرداخت میشود.
پس از محاسبه سهم زن و رضایت طرفین یا اثبات عدم پرداخت یکجا میتواند مهریه را به صورت قسطی دریافت کند.
مبلغ قسط مهریه زن به صورت قسط نباید از کل درامد مرد در ماه بیشتر گردد.
تشخیص توان بازپرداخت قسطی و مبلغ آن به عهده دادگاه است.
مرد و زن بطور یکسان حق در خواست طلاق دارند.
مهریه فقط هنگام طلاق پرداخت شود.
مهریه زن شاغل با درآمد حدود درآمد شوهر در صورت عدم پرداخت به همسر نصف مهریه زن خانه دار است.
در صورتی که زن درامد خو را به حساب شوهر ریخته و سند بانکی دارد و حقوق تماما در منافع خانواده خرج شده مهریه کامل میگیرد.
در صورت عدم خرید و فروش پس از تاریخ عقد و قبل از تاریخ طلاق محاسبه پایه زندگی از یک سوم کل اموال صورت میگیرد.
پس از ثبت عقد هنگام فروش هر اموال منقول و غیر منقول مرد که نیاز به سند ثبتی دارند در محضر رضایت کتبی زن الزامی است .
پس از ثبت عقد هنگام فروش هر اموال منقول و غیر منقول زن که نیاز به سند ثبتی دارند در محضر رضایت کتبی شوهر الزامی است .
در صورتی که مرد کارش خرید وفروش است میتواند از جهت خرید وفروش وکالت بگیرد و در پایان سال امور مالی را به امضای زوجه برساند.
در صورت خرید اموال که نیاز به سند ثبتی دارند بهتر است زوجه هر دو از خرید راضی باشند ولی هنگام فروش رضایت الزامی است و باید در سند ثبتی ثبت گردد.
در صورتیکه هر یک از زوجه بنا به اضطرار(بیماری یا عوامل دیگر) یا دوری مسافت مثلا فروش خانه در خارج از کشور یا عدم امکان حضور هر دو به صورت یکجا هنگام فروش طرف مقابل در عین بدست آمده چه پول چه کالا یا ملک دیگر شریک است.
زوجه پس از رفع اضطرار یا شرایط خاص به وجود آمده باید جزئیات معامله را به زوجه اطلاع دهد.
زوجه در کل در تمام معاملات توسط طرف مقابل پس از تاریخ عقد شریک است.
در صورتی که محضر دار با آگاهی از تاهل و نبودن اضطرار نسبت به فروش بدون رضایت کتبی اقدام کند پاسخگوست.
هر یک از زوجه میتواند از جزئیات گردش مالی حساب در هر بانکی پس از تاریخ عقد به بعد همسر و وامهای بانکی و نحوه خرج آنها باز خواست کند و در صورت خرج به صورت غیر مشروع یا غیر منافع خانواده یا خرید به نام شخص ثالث یا قرض بنا به ضریب زندگی مبلغی از آن را هنگام طلاق بازخواست کند.
ارثی که به زن یا مرد میرسد تماماً مال صاحب ارث است و زن یا مرد حق ادعا در مورد تصرف آن را ندارند.
در صورتی که ثابت شود مرد یا زن اموال یا پولی داشته که از نظر دیگری مخفی کرده کل مال پس از اثبات به دلیل خیانت به شریک تعلق دارد.
سهم هر یک از زوجه در صورت عدم توتفق بر مهریه با فرمول زیر محاسبه میشود:
پایه زندگی برابر است با 60 سال.
تعداد پایه زندگی به ازای هر فرزند 5 سال کم میشود.

تعداد روز گذشته از سال جاری + 365 روز * تعداد سال زندگی + تعداد روز گذشته از سال عقد = تعداد روز گذشته از زندگی
زن خانه دار :
سهم=(دارایی کل)/(روز به زندگی پایه)*زندگی از گذشته روز تعداد*2
زن شاغل :
سهم

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.